Postępowanie karne

Art. 2 k.p.k. określa cele postępowania, obejmujące wykrycie i pociągnięcie sprawcy do odpowiedzialności, ochronę osoby niewinnej, uwzględnienie prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego i rozstrzygnięcie w rozsądnym terminie.

Zachowaj obiektywizm (art. 4), domniemanie niewinności i regułę rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego (art. 5), prawo do obrony (art. 6) oraz ocenę dowodów zgodną z art. 7.

• Ustal treść zawiadomienia, źródła informacji oraz potrzebę natychmiastowego zabezpieczenia dowodów.
• Ustne zawiadomienie wymaga protokołu — art. 143 § 1 pkt 1; art. 304a reguluje wspólny protokół przyjęcia zawiadomienia i przesłuchania zawiadamiającego.
• W razie potrzeby stosuj czynności sprawdzające z art. 307 w ich ustawowych granicach.
• W wypadkach niecierpiących zwłoki art. 308 pozwala zabezpieczyć ślady i dowody przed utratą lub zniekształceniem.
• Wszczęcie postępowania wymaga uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa — art. 303.

W postępowaniu przygotowawczym stronami są pokrzywdzony i podejrzany (art. 299). Świadek ma inny status i inne obowiązki niż podejrzany. Przed czynnością ustal rolę uczestnika, właściwe pouczenie oraz potrzebę obrońcy, pełnomocnika lub tłumacza.

Prawo do odmowy wyjaśnień podejrzanego nie jest tym samym co uprawnienia świadka do odmowy zeznań lub odpowiedzi. Stosuj odpowiednio art. 175, 182 i 183.

Przesłuchania, przeszukania i oględziny prowadź w ustawowym trybie, z wymaganym protokołem. Zabezpiecz rzeczy i dane tak, aby można było odtworzyć ich pochodzenie i obieg. Odnotuj wnioski i zastrzeżenia uczestników.

Środek zaskarżenia, termin i właściwy organ zależą od rodzaju decyzji lub czynności. Nie stosuj jednego pouczenia do wszystkich przypadków.

Szczegóły: protokoły, pouczenia, przeszukanie i oględziny.